Był
sobie książę i księżniczka. Żyli sobie zgodnie w swoim pałacu pracując nad
dobrobytem ich księstwa. Ponieważ zbliżały się Walentynki, dzień świętowania
miłości, książę zastanawiał się, jaki prezent zrobić księżniczce. Nie chciał wpaść
w pułapkę bezsensownego kupowania do którego namawiali go spece od marketingu
ukryci za reklamami bielizny, czekoladek, perfum i plastikowych serduszek. Ale
też bardzo kochał księżniczkę i chciał jej sprawić przyjemność…
Długo
się zastanawiał i w końcu postanowił, że rozwiąże problem, który martwił go już
od jakiegoś czasu: powracające infekcje sfery intymnej u księżniczki, i to, że
czasem, kiedy się kochali wagina księżniczki była sucha i podrażniona. Buszując
w internecie książę dowiedział się, że superabsorbujące żele w podpaskach
wchłaniały krew menstruacyjną, ale też i śluz odpowiedzialny za zdrowe
środowisko w pochwie, zaburzając jej naturalną równowagę, a tampony powodowały
mikroranki na jej sromie i zostawiały mikrowłókienka na ściankach pochwy
przyczyniając się do infekcji. W dodatku, poprzez bardzo chłonną waginę księżniczka wchłaniała do
swojego ciała pestycydy, herbicydy i rakotwórcze dioksyny, których śladowe ilości można znaleźć w
tamponach i podpaskach... Księżniczka podczas menstruacji musiała używać
produktów, które nie były dobre dla jej zdrowia, które powodowały infekcje,
wysuszały, a nawet mogły być rakotwórcze!
Wiedział też, że podpaski i tampony to góry niepotrzebnych śmieci. Spacerując razem po
lesie książę i księżniczka często napotykali zużyte podpaski w plastikowych opakowaniach porzucone w
rowach i pod drzewami. Takie widoki wywoływały w księżniczce furię, mówiła
wtedy do księcia: W jakim stanie będzie nasza Droga Ziemia za 20 lat, skoro już
teraz tak bardzo ją zaśmiecamy! Książę nie chciał jej mówić, że przeciętna
kobieta w ciągu swojego życia zużywa 11,000 podpasek i tamponów, bo nie chciał
jej martwić, ale w duszy za każdym razem postanawiał sobie, że znajdzie
rozwiązanie.
Kiedy
książę dowiedział się, jakie niebezpieczeństwo kryje się w podpaskach i
tamponach i wiedząc, ile śmieci produkuje przeciętna kobieta podczas
menstruacji, jako dowód jego miłości i troski o księżniczkę, na walentynki
postanowił podarować jej TO.
Kiedy
księżniczka wróciła z pracy książę przywitał ją własnoręcznie zrobioną kolacją.
Właściwie nie było to wyjątkowe, bo książę często gotował, ale tym razem szczególnie
się postarał.
Na
środku stołu stało pudełeczko zapakowane w czerwony papier.
Księżniczka
podeszła do księcia i namiętnie go pocałowała mówiąc: -Dużo miłości! W
odpowiedzi książę zaprowadził ją do stołu, wziął do ręki pudełeczko i
powiedział: -Zanim zasiądziemy do kolacji, chcę żebyś otworzyła prezent. Księżniczka z niecierpliwością
rozdarła czerwony papier. W środku znalazła małe białe pudełeczko. Co raz
bardziej zaintrygowana, otworzyła je i wyjęła z niego kremową, bawełnianą
torebeczkę. Książę uśmiechał się widząc jak pociąga za dwa zielone sznureczki,
aby dostać się do wnętrza woreczka. W końcu wyjęła z niego silikonowy przyrząd w kształcie
lejka. Popatrzyła pytająco na księcia.
To
Mooncup, dla ciebie – powiedział i dodał –
Aby Twoja wagina dobrze się czuła przed, po i w trakcie menstruacji i żebyś nie
miała już na swoim sumieniu tych tysięcy comiesięcznych śmieci.
Księżniczka
skoczyła księciu na szyję. – Nikt nie dba o mnie tak, jak ty! Kocham Cię!
Książę
i Księżniczka zjedli razem Walentynkową kolację przygotowaną przez księcia,
potem tort własnoręcznie upieczony przez księżniczkę, a potem poszli... spać. I
żyli długo i szczęśliwie, a ich pożycie kwitło, bo księżniczka nigdy już więcej
nie miała problemów z infekcjami, ani suchością, nie stresowała się też już
comiesięcznymi menstruacyjnymi śmieciami.
KONIEC

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz